تصوف است . قبرش در ماهان كرمان مزار صوفيان است . گويند نود و پنج سال عمر كرد و در سال 820 يا 827 يا 834 درگذشت . اكثر عمرش در قرن هشتم گذشته و با حافظ شيرازى ملاقات داشته است . اشعار زيادى در عرفان از او باقى است . ب . صائن الدين على تُركهء اصفهانى . از محققين عرفاست . در عرفان نظرى محيى الدينى يد طولا داشته است . كتاب تمهيد القواعد وى كه اكنون در دست است و چاپ شده است دليل تبحّر او در عرفان است و مورد استفاده و استناد محققين بعد از وى است . ج . محمّد بن حمزهء فنّارى رومى . از علماى كشور عثمانى است . مردى جامع بوده است و كتب زياد تأليف كرده است . شهرت او به عرفان به واسطهء كتاب مصباح الانس وى است كه شرح كتاب مفتاح الغيب صدرالدين قونوى است . شرح كردن كتب محيى الدين عربى و يا صدرالدين قونوى كار هركسى نيست . فنّارى اين كار را كرده است و محققين عرفان كه پس از وى آمده‌اند ارزش اين شرح را تأييد كرده‌اند . اين كتاب در تهران با چاپ سنگى با حواشى مرحوم آقاميرزا هاشم رشتى از عرفاى محقق صدسالهء اخير چاپ شده است . متأسفانه به علت بدى چاپ ، مقدارى از حواشى مرحوم آقاميرزا هاشم غير مَقرُوّ « 1 » است . د . شمس الدين محمّد لاهيجى نوربخشىشارح گلشن راز محمود شبسترى . معاصر ميرصدرالدين دشتكى و علّامهء دوانى بوده و در شيراز مىزيسته است و مطابق آنچه قاضى نور اللَّه در مجالس المؤمنين نوشته است صدرالدين دشتكى و علّامهء دوانى - كه هر دو از حكماى برجستهء عصر خود بودند - نهايت احترام و تجليل از وى مىكرده‌اند . وى مريد سيد محمّد نوربخش بوده و سيد محمّد نوربخش شاگرد ابن فَهْد حلّى بوده كه ذكرش در تاريخچهء فقها خواهد آمد . لاهيجى در شرح گلشن راز صفحهء 698 سلسلهء فقر خود را كه از سيد محمّد نوربخش شروع و به معروف كرخى مىرسد و سپس به حضرت امام رضا عليه السلام و ائمهء پيشين تا حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم منتهى

--> ( 1 ) [ غير مقروّ يعنى ناخوانا ]